Cevap
Değerli Kardeşimiz;
İnsan, “tedâi-yi efkâr” yoluyla hatırına gelen kötü bir manayı kendi kalbinin sözleri zannedip heyecana kapıldığı ve bu hâl her tedaide tekrarlandığı takdirde, o kişinin hayal latifesi hastalanmış demektir. Bu hastalık sebebiyle, tedai yoluyla hayale kötü şeyler gelme hâli daha da sıklaşır ve o kişiyi daha fazla rahatsız eder.
Bir hastalığa yakalanan kişinin sürekli olarak acı çekmesi gibi, bu manevi hastalık da o insanı daima rahatsız eder, huzurunu kaçırır. Bu menfi netice içindir ki bu hale “hayalî bir maraz” denilmiştir.
Bazı kişiler “tedâi-yi efkâr” yoluyla kalbe gelen pis hayallere, kötü hatıralara hiç önem vermezler. Özellikle asabi insanlar bunu başaramayınca onlarda bu hâl zamanla bir “hayal hastalığı” halini alabilir.
Selam ve dua ile…