Cevap
Değerli Kardeşimiz;
“SABIR KAHRAMANI Hazret-i Eyyub Aleyhisselâmın şu münâcâtı, hem mücerreb, hem tesirlidir. Fakat, ayetten iktibas suretinde, bizler münâcâtımızda رَبِّى اَنِّى مَسَّنِىَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ demeliyiz.” (Lem’alar, İkinci Lem’a)
“Ey Rabbim! Bana gerçekten zarar dokundu. Sen ise merhametlilerin en merhametlisisin…” (Enbiya, 21/83)
Enbiya suresinin 83 ve 84. ayetleri ayetin tamamı iken, Hz. Eyyub (as)’ın duasını ifade eden seksen üçüncü ayet bu ayetten bir iktibastır. Bu duanın zikir ve vird edinilmesi tavsiye edilmiştir.
İktibas, konu ile ilgili bütünden alınan parça manasına geliyor. Ayet ve hadislerden iktibas yapmanın hiçbir mahzuru olmadığı gibi; bu ayeti değiştirmek ve tahrif etmek anlamına da gelmez.
Ayrıca sahabe Kur’an ayetlerinden terkip edip kendilerine özel dua ve virdler yapmışlardır. Büyük Cevşen (Hizbü’l-Hakaik)’deki “Münâcâtü’l-Kur’ân” Hazret-i Osman’ın (ra) her bir Kur’an suresinin çok önemli vurgularını bir dua cümlesi hâline getirerek tertip ettiği bir münacattır mesela…
“Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın büyük bir kumandanı olan Hazret-i Üsame Radıyallahü Anh, bir gün ‘hamd’e ait, bir gün ‘istiğfar’a ait ayetler, bir gün ‘tesbih’e ait, bir gün ‘tevekkül’e, bir gün de ‘selam’ lafzına, bir gün de ‘tevhid’ ve ‘Lâ ilâhe illâ Hû’ya ait, bir gün de ‘Rab’ kelimesine ait bütün Kur’ân’dan müteferrik surelerden bir hizb-i Kur’ânî çıkarmış, kendine bir vird eylemiş. Demek böyle hizblere izn-i Peygamberî (Aleyhissalâtü Vesselâm) var.” (Emirdağ Lâhikası-II, 93. Mektup)
Caiz olmayan Kur’an üzerinde değişiklik yapmaktır, mesela; Mushaf-ı Şerif üzerinde ekleme ve çıkarma yapmak caiz değildir. Ama kendi dua kitabına bir ayeti dua formatında yazmanın bir mahzuru bulunmuyor.
Selam ve dua ile…