Cevap
Değerli Kardeşimiz;
Sıhhati yerinde olan çoğu insanlar, acizliğini fazla hissetmediği için ömrünü gafletle hatta günahlarla geçiriyor; ibadet ve şükürden uzak bir hayat sürüyorlar. Sıhhat ve afiyet onlara gaflet örtüsü oluyor. Hâlbuki insanın şu dünyaya gönderiliş gayesi şükür ve ibadettir.
İşte hastalıklar bu gaflet örtüsünü parçalayan ve insana asli vazifesinin ibadet olduğunu hatırlatan birer ilaç mesabesindedirler. Bu ilaçları sabırla içenler acizliğini hisseder, kul olduğunun farkına varır, ibadet eder, dua ve niyaz ile Allah’a iltica eder. Bu da kul için hakiki bir dermandır.
Selam ve dua ile…